Krugerpark

 

Zaterdag, 23 februari

We vertrekken vandaag voor de 4^e keer naar Zuid-Afrika. Net als de vorige keer hebben we de reis weer zelf samengesteld. We gaan dit keer 2 weken naar de omgeving van het Krugerpark, toch wel een van onze favoriete parken hier.

Het Krugerpark is groot namelijk 19.485 m2, dit wil zeggen 415 km lang en de breedte is gemiddeld 75 km. Wanneer je nagaat dat de afstand van Groningen naar Maastricht ongeveer 310 km is dan is het Krugerpark nog ruim 100 km groter. Je kan hier dus een behoorlijke tijd in rondrijden zonder dat je alles gezien hebt.

In het Krugerpark heb je verschillende soorten wegen, de zgn. “tarroad”, asfaltweg in het Nederlands en de onverharde wegen, die variëren van harde kleiwegen tot gravel wegen. De snelheid op de asfaltweg is maximaal 50 km en op de andere wegen maximaal 40 km per uur. De ervaring leert dat de gemiddelde snelheid zeker gehalveerd wordt om goed te kunnen spotten en door het vele stoppen dat je doet omdat je soms een zgn. ‘leeuwenjam” tegenkomt, alles wordt geblokkeerd omdat iedereen de leeuwen wil zien, die dan ook vaak op de weg of langs de weg liggen, of je stopt gewoon vaak om van alles te bekijken wat langskomt of oversteekt.

We vertrokken zaterdagmiddag om 12:15 uur, ruim op tijd, maar aangezien het voorjaarsvakantie is zou het wel eens druk kunnen zijn op Schiphol. Gelukkig viel de drukte erg mee en we waren snel door de douane. Wel werden onze tassen en koffers weer eens helemaal doorzocht en door de snuffelmachine gehaald. Je weet nooit wat twee van die ouwetjes met zich meenemen naar Zuid-Afrika.

We vertrokken richting Heathrow een half uur later dan gepland en aangezien we wel een hele korte stopover hebben van 1 1/2 uur werd het toch wel tricky of we het zouden halen en of onze koffers op tijd in het andere vliegtuig zitten. Je moet in Engeland ook nog eens door de douane en met een treintje naar een andere terminal.

Ze waren al begonnen met boarden dus we konden gelijk aanschuiven in de rij, we zitten op het bovendek van een Airbus 380, met twee stoelen naast elkaar, ideaal voor een nachtvlucht.

We zaten wel vrij achteraan, dicht bij de pantry, dit doen we dus op de terugreis niet meer, wat maken die stewardessen een lawaai ’s nachts, je doet zo geen oog dicht.

Zondag, 24 februari

Na een dus slapeloze nacht, Maarten heeft nog een paar uur kunnen slapen, kwamen we al om 7:15 uur in Johannesburg aan, we waren dit keer best snel door de douane, een beetje doorlopen vanaf het vliegtuig dat scheelt weer veel mensen voor je en aangezien de douane hier niet zo heel snel is moet je anders heel lang wachten. Na weer een stempel in ons paspoort, hebben we de bagage en de auto opgehaald.

Dit keer hebben we een auto gehuurd bij Hertz, via Holiday cars, een Nissan X trail 4x4, deze auto is voorzien van cruise control en automaat.

Even snel weer wennen aan de instap en aan de richtingaanwijzer die aan de andere kant zit en we reden al snel de snelweg op richting Phalaborwa.

In het begin reed het prima, maar hoe dichter we bij Phalaborwa kwamen des te meer potholes (gaten in de weg) kwamen we tegen, ongelooflijk dat je hier nog steeds 120 km per uur mag rijden.

Onderweg werden we in een stadje aangehouden door twee mannen met security vestjes aan en die vertelden ons dat de tolpoortjes zonder stroom zaten en dat we dus een tolticket in de stad moesten kopen en we moesten hun maar even volgen.

Ik vond het al met al een heel raar verhaal, maar we zijn een klein stukje teruggereden. We zouden moeten pinnen in een automaat en dan zouden we een reçu krijgen voor de tol.

Nu houd ik helemaal niet van dit soort zaken en had hier al heel grote vraagtekens bij gezet. Er kwam een man aanlopen en die ging inderdaad een reçu halen bij de pinautomaat en die vertelde ons dat het echt zo was. Ik vond het verhaal steeds vreemder worden, vooral omdat ik dacht dat we helemaal geen tolpoortje meer tegen zouden komen. We hebben ze vriendelijk “bedankt” en zijn doorgereden en inderdaad geen tolpoortje meer gezien. Puur oplichterij dus, ze zien dat je in een huurauto rijdt en zo proberen ze je geld te ontfutselen. Maar goed dat ik wat wantrouwend van aard ben, Maarten was er zo ingetuind.

We waren om 14:30 uur in Kruger en gelukkig was Maarten nog redelijk fit want het was toch een hele reis. Snel even boodschappen bij de Spar gedaan voor de komende dagen en de auto volgetankt. Onze Wildcard van verleden jaar was nog geldig dus we reden na het invullen van het formulier snel Kruger binnen.

We hebben nog een rondje gereden richting Letaba, we hebben hier in het restcamp een huisje nr. C29 gehuurd, dit ligt aan de rivier. Deze huisjes zijn heel eenvoudig met twee bedden (deze had er drie), een toilet, douche en buitenkeuken.

We hebben ’s avonds in het restaurant gegeten wat een mooi uitzicht heeft op de Olifantsrivier. Het is hier in Zuid-Afrika heel warm, overdag 37 graden en om 19:00 uur nog 32 graden, het is flink benauwd want de luchtvochtigheid is erg hoog omdat het vrijdag behoorlijk heeft geregend, het ruikt hier dan ook naar de Rivierahal van Diergaarde Blijdorp. We moeten behoorlijk acclimatiseren, we zijn moe en dan die hitte, het water loopt met straaltjes van je voorhoofd. We zijn om 20:00 uur als een blok in slaapgevallen na 36 uur wakker te zijn geweest.

 

Maandag, 25 februari

Vanochtend ging de wekker om 4:45 uur. Het park gaat om 5:30 uur open, dan heb je de meeste kans op het zien van leeuwen en andere dieren.

We begonnen met een rit naar Olifants restcamp langs de rivier, we zagen een groep van wel 6 leeuwen naast de weg, toen we stopten werd er even heel indringend en dreigend naar ons gekeken en na 5 minuten stonden ze op en liepen ze weg. We stonden eerste rang, want er was nog geen andere auto te bekennen.

Onderweg nog veel moois gezien, zie foto’s.

Aangekomen in Olifants restcamp werden we geattendeerd op onze achterband, die wel erg zacht bleek te zijn. Bij de benzinepomp daar werd geconstateerd dat er een klein lek in de zijkant van de band zat. Op een unieke manier heeft deze man de band voor ons geplakt. Hij nam een grote priem en stak daar een soort van lint in met lijm, dit zou voldoende zijn volgens hem. Helaas had hij geen lucht want dit was al sinds november kapot, ja this is Afrika. Gelukkig zat er nog voldoende lucht in om tot het volgende restcamp Satara te rijden, maar dan wel over de asfaltweg. Daar deed de luchtpomp het gelukkig wel.

Toen wij later een weg in reden hoorde Maarten olifanten trompetteren en een leeuw brullen, dus wij kijken wat er te zien was, ook hoorde Maarten kauwgeluiden. Maar helaas niets te zien, de bosjes en het gras zijn dan ook erg hoog dit jaar door de vele regens die er gevallen zijn.

Op een gegeven moment zeiden we tegen elkaar dat het wel genoeg was geweest en dat we alleen nog maar zouden stoppen voor katten, laat er nu een groep van 3 leeuwinnen vlak voor onze auto de weg oversteken.

 

Vanavond weer een hapje eten en dan maar weer vroeg ons bed in, we gaan nu volgens Zuid-Afrikaans ritme leven, vroeg naar bed en vroeg weer op.

Dinsdag, 26 februari

Vanochtend abusievelijk de wekker een uur later gezet, dus reden we een uur later het park in. We hebben de auto weer ingepakt want we slapen vannacht buiten het park. Gelukkig was onze provisorisch geplakte band nog hard.

We zijn naar de Engelhard dam gereden, volgens ons Krugerboek zouden hier veel katachtige zitten, helaas waren die er vandaag niet. We kwamen nog wel wat buffels en andere dieren tegen. Het uitzichtpunt bij de dam was eigenlijk niet de moeite van het uitstappen waard en we zijn weer snel teruggereden.

Onderweg zagen we nog kuddes olifanten met kleintjes die de weg overstaken. Rond 12 uur is het rond de 37 graden in het park en dan merk je dat de beesten siësta houden, alles kruipt onder een boom of ligt in het hoge gras.

Om 14:00 uur reden we Kruger uit en zijn we boodschappen gaan doen bij de Spar, we gaan naar Grietjie nature reserve en daar moeten we zelf voor ons eten zorgen. Dit park heeft geen winkels en ook geen restaurants. Hier ligt ons huisje voor de komende 3 nachten.

Dit huisje heb ik geboekt via Air B&B en ligt aan de Olifantsrivier.

Vanaf de gate van Grietjie is het ongeveer nog 6 km over slechte weggetjes, maar het huisje was goed te vinden. We werden opgewacht door Enock die ons naar ons mooie huisje bracht.

We hebben vanaf ons terras een uitzicht over de rivier, waar we een kudde impala’s zagen drinken.

Vanavond gaan we braaien met boerenworst en entrecote, de entrecote was heerlijk maar deze boerenworst viel niet zo bij ons in de smaak. Terwijl we aan het braaien waren kwam er een groep apen kijken of er wat te jatten viel, we waren al gewaarschuwd, ramen en deuren dicht want ze jatten alles. Terwijl ik dit zit te tikken hoor je rondom ons huis de geluiden van allerlei beesten, Grietjie is een big five park dus er kan van alles om het huisje heen lopen.

 

Woensdag, 27 februari

Vanochtend om 4 uur opgestaan want Enock zou om 5 uur met de safariwagen voorrijden voor een gamedrive door het Grietjie park. Helaas, t.i.a. of te wel this is Afrika, Enock was een uur te laat. Terwijl wij aan het wachten waren hoorde Maarten een hoop gegrom en omdat dit big 5 gebied is, is het oppassen. Het bleek een hippo te zijn die voor het huisje in de rivier zat.

We gingen op pad met een 45 jaar oude safariwagen en dat was te merken ook, want op een gegeven moment wilde deze niet verder, ik zag ons al terug lopen. Lekker hapje voor de leeuwen en luipaarden die hier ook zitten. Gelukkig startte de auto weer en konden we onze weg vervolgen. We hebben hier allerlei beesten gezien, giraffen, zebra’s, waterbuck, honderden impala’s en dan ook nog 4 jakhalzen die aan het drinken waren vlak bij de auto.

We reden 2 uur over onmogelijke paadjes, soms zo steil dat ik een schietgebedje deed of de wagen a.u.b. niet om wilde vallen.

Verder vandaag niet zo heel veel gedaan, een beetje gerelaxt bij het huisje en gezwommen in het zwembad, waar we een geweldig uitzicht hadden op 6 giraffen.

 

 

Om een uur of 4 kwam er aan de overkant van de rivier een grote groep apen aan en wel honderden impala’s. Zelfs rond ons huisje liepen de dieren.

Het huisje ligt echt geweldig zo aan de rivier en geen buren dichtbij. Vanavond weer braaien, de boerenworst hebben we maar aan de krokodillen gevoerd.

Donderdag, 28 februari

Vanochtend uitgeslapen tot 6 uur. We hebben de hele dag eigenlijk niet veel gedaan, gelezen en naar de beesten gekeken aan de overkant van de rivier. We wilden nog een stukje wandelen maar we zagen boven aan de heuvel waar ons huisje stond, sporen van katten en besloten toen maar om terug te gaan. Enock vertelde ons nog dat de hippo vannacht aan de wandel was geweest rondom ons huis en dat er verleden week een krokodil naast ons huisje had gelegen. Het is hier echt ‘back to the nature’. Het enige spannende vandaag was toen we Maarten zijn drinkwaterfles kwijt waren, hij zette zijn fles op tafel om die van mij te vullen. Terwijl ik aan tafel zat te lezen, heeft een aap de fles gestolen en op zijn gemak leeggedronken. Ik heb hiervan niets gemerkt en gezien, terwijl die fles op nog geen meter afstand stond, sniekie beesten. De fles vonden we later terug bovenop de heuvel, helemaal kapot gebeten. Einde fles dus.

Vanavond weer met de kippen op stok, morgen back to Kruger.

 

 

Vrijdag, 1 maart

We reden om 5:30 uur het Grietjie park uit, we moesten even wachten tot het licht werd want de wegen zijn hier te slecht om in het donker te rijden. We zijn van Grietjie naar de Orpen gate gereden en waren daar al om 7:30 uur. In het begin was het komkommertijd in het park, tot we op een enorme kudde buffels stuitten. Het is vandaag onweersachtig, rondom ons flitst en knalt het en de regen komt zo nu en dan met bakken uit de hemel. Tussen de buien door schijnt de zon. De temperatuur is voor Zuid-Afrikaanse begrippen aan de lage kant, slechts 21 graden, maar liep al snel weer op naar de 27 graden, heerlijk om te rijden. Hier in het Kruger raken ze een beetje in paniek als het regent, we kwamen onderweg rangers tegen die ons vertelden dat de weg werd afgesloten. Inderdaad lag er aan het eind van de weg een boomstam en een grote tak over de weg en een bord verboden in te rijden. Maar ja, we moesten er toch uit, terugrijden was ook geen optie, want de andere kant zou ook afgesloten worden. Met gevaar voor eigen “leeuwen”, je weet nooit wat er in de struiken ligt, ben ik uitgestapt en heb de tak versleept zodat we er weer door konden.

Na weer heel veel beesten gezien te hebben kwamen we pa en ma hyena tegen met pups die heerlijk op de weg aan het spelen waren.

We slapen vanavond in Satara in het Kruger, ons huisje ligt op een mooie plek aan de rand, maar is behoorlijk gedateerd. De huisjes in Satara zijn voor Zuid-Afrikaanse begrippen eigenlijk wel duur, voor 1 nachtje prima te doen, maar volgende keer toch maar een ander park uitzoeken.

Zaterdag, 2 maart

Vandaag verlaten we het Krugerpark, wat betreft het overnachten daar en gaan we richting Marloth Park naar het huisje Mhofu. We waren precies 5:30 uur bij de gate van Satara en konden gelijk doorrijden. We hebben de S100 gereden, want dat zou de weg zijn waar je het meeste kans hebt op luipaarden, helaas voor ons geen poesjes te zien. We hebben geen geluk wat luipaarden betreft, na al 4 keer in Afrika geweest te zijn hebben we deze pas 1x gezien in Sabi Sand.

Er zijn nog steeds veel wegen afgesloten door de regen van gisteren en we zijn toen maar via de asfaltweg naar het zuiden gegaan. Via Tshokowane naar Skukuza, waar we een hamburger hebben gegeten, die lag erg zwaar op de maag en die halen we daar dus niet meer.

Via de H3 naar Malelane en dan via de S25 naar Crocodile bridge. We zagen natuurlijk weer de gebruikelijke impala’s, zebra’s, gnoes, giraffen en pumba’s die heerlijk in de modder aan het rollen waren.

Nog even boodschappen gehaald in Komatipoort bij de Spar en toen op naar Mhofu.

We werden verwelkomd door de moeder van Laurika, helaas heeft Laurika haar voet gebroken en is op dit moment niet mobiel.

Het is weer een soort van thuiskomen hier, er stond een heerlijk flesje wijn klaar en we hebben genoten op het terras van een koud biertje.

Snel alles uitgepakt en daarna naar Phumula om te eten, ik de oxtail en Maarten de kipschnitzel, die natuurlijk weer geserveerd werd met kaas, terwijl we zonder gevraagd hadden. Kaas en Maarten gaan niet samen en om lang wachten te voorkomen hebben we dus maar geruild.

Het bleek een goede ruil te zijn voor Maarten, de oxtail was heerlijk, de kipschnitzel zou ik niet meer bestellen. 

Zondag, 3 maart

Dit was me toch een dag!!!!

Vanochtend reden we om kwart over 5 weer naar het Kruger, het is hier met de kippen (apen) op en weer met de kippen op stok. Je leeft hier in een heel ander ritme dan thuis.

Het was druk aan de gate van Kruger, het was zondag en je moet hier een beetje geduld hebben, het gaat allemaal niet zo snel.  

Weer de S25 op, aan het begin een groep neushoorns, maar helaas erg druk door geparkeerde auto’s en omdat we toch geen mooie foto’s konden maken zijn we maar doorgereden. Het weer zat niet mee, het begon te onweren en te regenen, we waren dan ook van plan om vroeg naar het huisje terug te gaan, maar een dag kan dan toch nog anders verlopen.

Het was een dag met verrassingen en die begon al met een groep wilde honden naast de weg. Twee leeuwen, waarvan het mannetje in de bosjes aan het knagen was aan een karkas, we konden hem daar niet goed zien, maar wel goed horen. Het vrouwtje lag uit te buiken in het gras. Toen het mannetje was uitgegeten liep hij naar het vrouwtje, het was een mooie grote leeuw.

Na een tijdje gekeken te hebben was het tijd voor een plaspauze, de dichtstbijzijnde sanitaire stop was Malelane. Plots zagen we een aantal auto’s aan de kant van de weg staan vlak bij de gate van Malelane en ja hoor, daar was hij dan, ons eerste luipaard in het Krugerpark!

Hij lag in een boom op een grote tak, wel een eindje weg, maar goed te zien. We hebben een tijdje staan kijken tot hij wegliep en in het hoge gras verdween.

Op de terugweg zagen we aan de overkant van de Olifantsrivier een kudde van meer dan 100 olifanten lopen, wel op behoorlijke afstand, maar wat een mooi gezicht.

Ook waren er buffels in het water aan het badderen. We hebben dus de Big 5 in één dag gezien.

Aan het eind van de weg een behoorlijke chaos van auto’s, er bleken twee cheeta’s bij de weg te liggen, die net een impala hadden gepakt. De hele weg werd geblokkeerd door kijkers en de parkrangers sommeerden mensen weg te gaan. Gelukkig voor ons stonden we aan de goede kant van de weg en konden we langzamerhand wat dichterbij komen. We hebben dan ook prachtige foto’s kunnen maken. Toen een cheeta uitgegeten was, kwamen de gieren aan en steeds meer gieren verzamelden zich in de bomen. Eén voor één groepeerden ze zich op de grond en in een kolonne van wel 50 gieren ging het richting de laatste cheeta die nog aan het eten was. Die cheeta gaf uiteindelijk zijn maaltje maar aan de gieren, want die waren duidelijk in de overmacht met zijn 50-en. Wat een imposant gezicht was dat, die gieren die in kolonne naar de cheeta liepen en met zijn allen tegelijk op het karkas doken.

 

 
 

 

 

Deze dag was wel heel bijzonder want we hebben best wel zeldzame dieren gezien, zowel van de wilde honden als de cheeta’s zijn er in heel Kruger nog maar 120 over.

Vroeg naar huis zat er vandaag niet in, maar wat een bijzondere dag hebben we gehad! Vanavond de braai aan en lekker even niets doen.

Maandag, 4 maart

We hebben het weer gered om 6 uur het Kruger in te rijden, het had vroeger kunnen zijn, maar Crocodile gate is niet een van de snelste.

 

We reden het park binnen en op de asfaltweg was het gelijk raak. 5 leeuwen lagen breeduit op de weg, wat natuurlijk weer een behoorlijke opstopping van het verkeer gaf. Iedereen wil wat zien en dan staat iedereen schots en scheef op de weg, gelukkig reden een aantal auto’s voor ons na een tijdje door en stonden we vooraan.

Even kijken en foto’s maken en dan plaatsmaken voor de volgende, dit was de bedoeling ware het niet dat een leeuw opstond en recht voor onze wielen ging liggen, toen konden we geen kant meer op. Sorry, mensen achter ons, maar de leeuw wilde niet wijken.

Op een gegeven moment kreeg ze er toch genoeg van en liep weg en konden wij doorrijden.

 

We zijn vandaag van plan om een kort rondje te doen en zijn de S 30 opgereden. Heel veel gnoes, zebra’s en impala’s en een heel grote olifant, die lekker aan het spelen was met water en modder. Vervolgens nog een bezoek gebracht aan de vogel hide op de S28, daar was niet veel te zien, behalve een paar dames die een ochtend vergadering hielden en een wedstrijdje deden wie er het luidst konden praten. Bye, bye vogels.

 

Onderweg nog een cheeta gezien in de verte, tot hij onder een boom ging liggen, leeuwen langs de weg, vast in slaap en baby olifanten die heerlijk aan het rollen waren in de modder. Om 12 uur zijn we het Kruger weer uitgereden. Dit korte dagje heeft toch nog 6 uur geduurd, rijden in Kruger kost nu eenmaal tijd want de gemiddelde snelheid ligt zo rond 20 
km per uur.

 

Na de boodschappen in Komatipoort gedaan te hebben, gaan we vanmiddag lekker even niets doen. Even tijd om de blog bij te werken, een klein wasje te doen en vanavond de braai weer aansteken.

Op een gegeven moment komt Maarten naar me toe en vraagt, heb jij die slang gezien op het tafeltje van nachtapie, we vonden dat hij er wel een beetje stijfjes uit zag. Snel een foto van gemaakt en toen heeft Maarten hem met een lange tak omgedraaid, het is dus een speelgoedslang. Het gekke is dat ik hem gisteren toen ik een banaantje voor nachtapie heb neergelegd niets heb zien liggen. Raar, zouden de apen hem meegebracht hebben tenslotte jatten die van alles.

Dinsdag, 5 maart

Vanochtend om 4:30 uur werden we opgehaald voor een dag safari in Kruger, dan hoeft Maarten ook eens een dag niet te rijden. Gelukkig stonden we al zo goed als klaar want om 4:20 uur reed de wagen al voor. Even nog snel de slaap uit mijn ogen gewreven, mijn koffie maar laten staan en met Willem op pad gegaan. Hij moest nog twee andere personen ophalen in Marloth en toen op naar de gate. We waren zelfs zo vroeg dat we er als eerste stonden. De safariwagens mogen eerder het Kruger in dan de bezoekers en om 5:15 uur reden we Kruger in, nog in het donker. Vlak bij de ingang 4 neushoorns, maar te donker nog voor de foto. Op de H4.2 lagen de leeuwen weer languit op de weg, daarna de S130 op, maar daar was het niet zo wild vandaag. Toen hoorde Willem dat er cheeta’s gezien waren, dus wij er naar toe, die lagen er wel,  wat ver van de weg, maar met de verrekijker goed te zien. Cheeta’s zijn zeldzaam in Kruger en wij zien ze de afgelopen 3 dagen iedere dag. Later nog op zoek naar het luipaard maar deze hebben we helaas niet gevonden, volgens Willem is het best moeilijk om het luipaard te vinden, je moet echt geluk hebben dat hij de weg oversteekt of dat hij in een boom zit. Onze medepassagiers vonden de safaririt blijkbaar wat saai, want de man zat regelmatig te knikkebollen in de auto en schrok dan wakker als we weer stopten. Zeker een zware nacht gehad ;-)

Daarna kregen we een ontbijtje in Lower Sabi, ik wist nog van verleden jaar dat dit niet echt super was, dus maar boterhammen van thuis meegenomen en dat was maar goed ook.

We hebben veel olifanten gezien, volgens Willem zijn er teveel olifanten in het Kruger, de populatie is de laatste jaren verdubbeld en ze slopen het hele park. Er wordt nu gewacht op toestemming om kuddes af te schieten. Droevig, maar als je goed nadenkt, is het geen doen om deze beesten te verplaatsen.

  

 

Na de lunch op Lower Sabi begon het om 13:30 uur te regenen. De voorspelling was dat het hier de hele dag zou regenen, maar gelukkig kwam de regen pas ‘s middags. Je wordt behoorlijk nat in een open safariwagen, ook al heb je dan wel een regenponcho aan. Er waren wilde honden gezien bij de ingang en daar zijn we naar toe gereden. Ze lagen langs de kant van de weg en trokken zich weinig aan van de auto’s. Toen was het al weer 3 uur en zijn we weer keurig bij ons huis afgezet.

 

 

Woensdag, 6 maart

Soms heb je zo’n dag dat je denkt “waarom ben ik zo vroeg mijn bed uit gegaan om beestjes te gaan kijken”, ok het is geen dierentuin dus je kunt ook niet verwachten dat er op iedere hoek dieren staan.

De dag begon wel goed met 3 hyena’s vlak na de gate, het luipaard hebben we helaas weer net gemist. Voor de rest was het magertjes. Wel twee hals worstelende giraffen gezien en na de sanitaire stop op Lower Sabie besloten we de H4 te gaan rijden, normaal zie je hier veel olifanten, nu helemaal niets. Dan de S21, S 114, H5, S102, S26, naar de S25. Totaal ongeveer ca. 75 km, met een gemiddeld vaartje van 25 km per uur, ruim drie uur over gereden en op wat impala’s na niets gezien. Tenslotte kwamen we op onze favoriet de S25 uit en daar zagen we gelukkig weer wat leven in het park komen. Een mooie saddle-billed stork, een olifant, pumba’s, wel 10 giraffen en toen nog 2 neushoorns, op het laatst nog de leeuwen in het veld en dat in de laatste 5 km. Sloten we de ochtend toch nog goed af.

Vanmiddag weer wat relaxen in ons huisje, nog twee dagen Kruger en dan zit het er helaas weer op.

 

Vanavond gegeten bij River view restaurant, toen het donker werd kwamen er ineens 5 nijlpaarden aangelopen die op de kant gingen grazen.

 



 

Donderdag, 7 maart

Was ik gisteren nog aan het mopperen dat we niet zo heel veel zagen, vandaag was weer super.

We startten met mist, dus was het in het donker naar het park rijden en rustig aan doen. Het was weer druk bij de gate, maar eenmaal binnen gingen we gelijk de S25 op. Het begon al met leeuwen die naast de weg lagen, toen een hyena, wilde honden, weer leeuwen , giraffen, zebra’s en olifanten het kon niet op. Vervolgens weer leeuwen en nog een groep wilde honden die een impala achterna zaten, helaas konden we de afloop niet meer zien door de dichte bosjes. Een stuk verder een hyena, geef mij dus iedere dag maar mist. Bij Berg en Dal weer even gestopt om de benen te strekken en toen maar weer terug richting Crocodile. Ook nu weer grote groepen olifanten met kleintjes, buffels en als toetje weer leeuwen, dat is dus 4 x op een dag.

De foto’s moeten maar voor zich spreken.

Gegeten net als gisteravond bij het River view restaurant. Je zit hier geweldig met uitzicht op Kruger en de rivier, ik had de oxtail en die was super een aanrader en Maarten de spareribs. Morgen onze laatste volle dag hier en dan zit het er weer op.

Vrijdag, 8 maart

Vanochtend zijn we de S130 opgereden, het was een ochtend met weinig leven in het park. Op een mooie groep olifanten na en een rhino niet veel gezien, we besloten daarna door te rijden richting Mlondozi dit is een picknickplek aan de S129 boven Lower Sabi. Je hebt hier een geweldig mooi uitzicht over de savanne, het was vandaag heel helder weer en we konden kilometers ver kijken. Op de terugweg op de H10 wel honderden olifanten gezien in de savanne, prachtig zo veel bij elkaar. Via de H5 en de S25 terug naar het huisje, onderweg nog een grote kudde buffels aan de S25. 

Vanavond zien te boarden en onze stoelen vastzetten, want morgen vliegen we weer terug.

Het boarden is weer gelukt, we hebben weer twee stoelen naast elkaar op het bovendek, een stuk meer naar voren, dus geen herrie van de kletsende stewardessen.

Zaterdag, 9 maart

Omdat we vanavond om 20:15 uur pas terug vliegen hebben we besloten om nog een paar uurtjes het Kruger in te gaan. We gaan de S25 rijden richting Malelane en van daar door naar Johannesburg. Na afscheid genomen te hebben van alle beesten en nadat we bij de Malelane gate nog even uitgezwaaid werden door twee hyena’s in de rivierbedding, rijden we via de N4 en de Schoemanskloof naar Johannesburg. Even een pitstop bij Milly’s om wat te eten en even testen of hun bobotie net zo lekker smaakt als die van mijzelf.

Het inleveren van de auto bij Hertz ging snel, we hadden dit keer geen schade of extra krassen gemaakt. De controle hier is wel een stuk strenger dan die bij Avis verleden jaar.

We konden gelijk boarden en door de douane, na een rustige nachtvlucht zijn we weer via Heathrow naar Amsterdam terug gevlogen.

Onze 4^e Zuid-Afrika reis zit er weer op. We hebben weer genoten van de mooie natuur, dit jaar was het veel groener dan voorgaande jaren, dat is natuurlijk prachtig voor de beesten, maar maakte het wel moeilijker voor ons om wild te spotten.

We hebben eindelijk het luipaard gezien en heel veel olifanten, leeuwen en andere beesten.

We hebben in twee weken 3102 km gereden en dat voornamelijk in het Kruger.

Nu is het weer wennen aan het koude weer in Nederland, het is een behoorlijke overgang van 37 graden naar een graad of 5 met veel regen en harde wind.

 

The end